جیمز نچوی

http://s4.picofile.com/file/8283364200/1111111111111111111111111111111111111111111111111111111111111111111112222222222222222222222222222222222222222222.jpg

"من از چیزهایی که از قواعد آکادمی عکاسی می دانم در خدمت به مردم استفاده می کنم. من به روش رایج عکاسی نمی کنم، سعی نمی کنم در مورد عکاسی بیانیه ای بدهم، سعی نمی کنم از عکاسی برای اظهارنظر از اتفاقات جهان استفاده کنم، من اثر هنری که نمود خود پسندی(خود شیفتگی) من باشد، نمی خواهم."

جیمز نچوی

به جیمز نچوی می گویند عکاس مشهور خبری. او بعد از تمام کردن تحصیلات به کارهای مختلف و عجیبی مشغول شد و در نهایت عکاسی را به طور خودآموز یاد گرفت و عکاس خبری شد. فکرش را که بکنی میبینی کم تر کسی در دنیا پیدا می شود که برای چند شات جان خودش را به خطر بی اندازد. جیمز نچوی از نظر کاری و از نظر دیدگاه انسان مستقلی بود.تصمیم خود او بود که در کدام جنگ حضور پیدا کند و خودش تعیین می کرد که چه چیزی را ثبت کند. او در تلاش بود که جنگ را، همانطور که هست، به همه نشان دهد و به تاثیری که عکس های خبری می توانست روی افکار عمومی بگذارد ایمان داشت. اتفاقی را سانسور نمی کرد. واقعیت را همانطور که بود ثبت می کرد. شوق به انجام فعالیتش حتی به او اجازه نمی داد که برای آسیبی که در جنگ دیده بود روی تخت بیمارستان بماند. با دوربینش وظیفه ی حضور داشت. جیمز نچوی پشت تمام عکس های ش نشسته و تابلویی در دست دارد که رویش نوشته:" اینجا... یک لحظه به اینجا نگاه کنین"

http://s3.picofile.com/file/8283367650/James_Nachtwey_1.jpg

پشت سر او یک شهر جنگ زده ایستاده. صاحب چشم های جنگ زده به اطرافش نگاه می کند. چه چیزی بیشتر از چشم ها آدم را متوجه وقایع اطراف می کند. چه چیزی بیشتر نگاه موضوع را منتقل می کند. موضوع این است که ترکیب چشم ها و حوادثی که حالت غمگینی به آن ها می دهند کافی ست برای اینکه حس پسر بچه ی درون عکس منتقل شود.

http://s3.picofile.com/file/8283368792/65221365_james_nachtwey_9.jpg
عکس های جیمز نچوی سیاه و سفید است. مسئله ای که تمرکز را می برد روی موضوع اصلی. روی جنگ. و تمام پیشامد های حاصل از آن. رنگ های نمی گذارند به مرد گرسنه ای که چهار دست و پا راه می روند توجه کافی کنیم. رنگ ها مزاحمت ایجاد می کنند و ذهن را برای چند ثانیه ام که شده از سوژه ی اصلی منحرف می کنند و این قضیه تاثیر گذاری را تا حدی کم می کند.

http://s5.picofile.com/file/8283370600/0_113615_597e7ad2_XL.jpg

فعالیت نچوی. نگاه نچوی. استقلال و شوق و انسانیتی که در او وجود دارد. او را از آدم های ضروری می کند. ضرورت وجود. که باید باشد حتما.
پینوشت1:یک مصاحبه ی کوتاه با جیمز نچوی رو می تونید اینجا ببینید:کلیک
پینوشت2: کریستین فری، مستندی راجع بهش ساخته ست با اسم "War Photographer" که نامزد دریافت اسکار شده بود و اگر دوست داشتید می تونید اون رو هم تماشا کنید.

۲
.: جیرجیرک :.
۰۳ بهمن ۱۳:۴۱
مرسی از این پست هات :)

پاسخ :

مخلصم
פـریـر ...
۰۳ بهمن ۱۵:۲۲
هوممممم چ جالب...به نظرم عکاس واقعی اینجوری باید باشه...

و چه عکسای غمگینی...خدای من :(

پاسخ :

:)

اره عکسا ناراحت کننده ان
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان