فراموش نکنیم که پروتستان های قرن هفدهم مدعی بودند که جهل و بیداد را ریشه کن خواهند کرد. کارنامه ی آنان در پیش روی ماست. آیا در قرن ما، این قبیل مردمان در ادعای خود به تمامی صادق اند ؟ (؟؟؟؟؟؟؟) آیا به راستی این مدعیان امروزی می کوشند که بشر چون مهره ی شطرنج به کار گرفته نشود؟ (؟؟؟؟؟؟؟) آیا مدعیان از حسن نیت توده ی مردمان سواستفاده نمی کنند؟ (؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟) آیا مدعیان رسالت بشری را به بشر بازگردانده اند؟

هر کس و هر گروهی که جز این کند، بی گمان در مقابل مردم ستمکش سر بر می کشد و خواه ناخواه ( و خواه ناخواه) در ردیف قدرتمندان دسته ی اول قرار می گیرد.

نام پروتستانی و کاتولیکی، انقلابی و غیرانقلابی مهم نیست، مهم کار و رفتار این مدعیان است. و آیا پروتستان قرن بیستم، از پروتستان های قرن هفدهم رو سفیدتر خواهد شد؟

در دوران ما که به گفته ی ساتر (( همه دعوی انقلاب دارند))، باید پیش از پیش با چشم های باز به جهان نگریست.

مصطفی رحیمی/  گفتاری درباره ی نمایشنامه ی ننه دلاور و فرزندانش ( برتولت برشت) / بهمن سال 1344