موسیقی پاپ ایران

تعریف موسیقی پاپ ایران و اینکه چرا نباید به شعر در موسیقی توجه کرد.


میکس و نوشته برای حسین هست و اجرا رو هم من انجام دادم : /موسیقی پاپ ایران/

۱۴
°° مریم °°
۰۵ آبان ۲۰:۱۸
من که اصلا موسیقی باکلام رو بخاطر شعرش گوش میکنم. شعر بد بدجور رو اعصابمه. 

پاسخ :

فایل رو گوش ندادید. موضوع چیز دیگری هست اصلا.
°° مریم °°
۰۵ آبان ۲۰:۲۷
معلومه که گوش ندادم. نظرم رو برای جملهء متن پست نوشتم.
+دانلود کردم. گوش میدم.

پاسخ :

:)
امیرحا فظ
۰۵ آبان ۲۰:۳۳
خیلی ممنون، کارتون فوق العادست،...
دقیقا به خاطر نبود شعر و بی‌مایگی، من خیلی کم به موسیقی پاپ گوش میکنم. فکر میکنم منظورتون این هست که در  کل نباید پاپ ایرانی رو جدی گرفت، درست میگم؟

پاسخ :

ممنونیم:)

بله
حداقل شعرشو گ اصلا نباید جدی گرفت:))
... آبو ...
۰۵ آبان ۲۲:۳۰
تعمیم ندید.

پاسخ :

از مثال نقضی ک دارید دفاع کنین
الکس وات
۰۵ آبان ۲۳:۱۱
به نظرم این پادکست مثل گربه ای بود که لباس شیر نتش باشه ، ممکنه از بعضی زوایا اون رو با شیر اشتباه بگیری و از بعضی زوایا دم گربه کاملا پیداست . 
کیفیت کار و میکس و لحن و صدات اینبار خیلی بهتر شده . 

منتها در مورد محتوا ، به نظر سراسر انتقادی میاد ، منتها من در مورد انتقاد سازنده بودنش نظری ندارم ، یعنی مشخص هست که به چه سمتی نشانه گرفته شده و چه چیزی رو مورد انتقاد داره قرار میده ، در بعضی قسمت ها مقایسه صورت میگیره ، منتها چیزی که من نمیبینم استفاده یا معرفی یک الگو یا یک مثال صحیح هست . این کار رو ضعیف میکنه چون آگاهی از اشکلات و صحبت در مورد ایرادات تقریبا کاری عامه و معمولی هست . منتها پیشنهاد یا مطرح کردن الگوی درست یا حداقل در گامی عقب تر از اون حتی نظر شخصی گوینده یا نویسنده میتونه سطح کار رو کمی بالا بکشه که من به گوشم نخورد همچین چیزی . 

در عین حال و هوای کار و نوع ترکیب جملات نشون میداد روی متن و سناریو خیلی فکر و کار شده که خوبه . اما به نظر من کمی خام اومد . ولی خب در صورتی که هدف آگاهی سازی و انتقال مفاهیم ابتدایی در مورد مطالبی که در پادکست ازشون صحبت شد بوده باشه کار قابل قبولی بود در مجموع . 

پاسخ :

فکر میکنم چیزی ک با هم توش اختلاف نظر داریم همون قضیه و تعریف نقده. مثلا "نقد سازنده" این خیلی چیزی نیست ک نویسنده بهش معتقد باشه. اتتقاد زیر سوال بردنه و تخریب و وقتی کنارش واژه ی سازندگی میاد ب نظر یه تناقض مضحک ساخته میشه.
و اینک انتقاد حتما باید با راهکاری ارائه بشه اینم باز برمیگرده ب اختلاف نظرمون نسبت ب همون مفهوم نقد. نه لزوما. راهکار در مقاله های جداگانه ، جدا از نقد و زیر سوال بردن ممکن ارائه بشه یا حتی از خیلی وقت پیش ارائه شده باشه و فقط مخصوصا موزیسین هاست و ربطی ب مخاطب ها نداره ک راهکار چی میتونه باشه. مخاطب برای درک اثر و فهمیدن وضعیت موجود تنها تحلیل اثر ک گاهی سراسر نقد گاهی ممکن سراسر ستایش باشه براش کافیه. چون نقد تا حد زیادی برای مخاطب های یک اثر نوشته میشه.
دقیقا همون جمله ی انتهایی شما:هدف اگاهی سازی و انتقال مفاهیم ابتدایی... ک راستش در مورد ابتدایی یکم اینجا بی انصافی کردین... هدف این است تقریبا. ولی نه کاملا.
مرسی برای کامنت خیلی خوبت
هلما ...
۰۶ آبان ۰۲:۲۰
انتخاب موسیقی ها خیلی خوب بود.
درکل حداقلش اینه که جای فکر داره. :)
. یاسون .
۰۶ آبان ۰۸:۳۲
کار خیلی جالبی بود. دمتون گرم. و مرسی که نویسنده در سطح سواد پایین ما حرف زده بود. 
حس می شد که سوال نهاییِ توی متن، کمی عجولانه مطرح شده بود. در مورد جزییات مفهومیش بهتره چیزی نگم :) چون واقعا اولین باری بود ک کسی موسیقی پاپ رو تحلیل می کرد و خب نمی دونم چی هم باید بگم واقعا. اما به نظر میرسید که از هر زاویۀ به درد بخور، بررسی کردید ماجرا رو.
.
چند تا مسئله تو ذوق می زد. یکیش سرعت پایین گوینده در خوندن متن بود که کلاس دیکتۀ مدرسه رو تداعی کرد برام :) در کنارش نوع خوندن کلمات (و نه نحوۀ خوندن جملات)، قدری اذیت می کرد. باز هم به دیکته میشه تشبیه ش کرد که سعی داشتین همۀ حروف رو تلفظ کنین که خب یه جوری شده بود :) طبیعی تر خونده شه، به نظرم دوست داشتنی تره برای مخاطب.
.
خدا قوت :)

پاسخ :

سوال بعد از مطرح کردن مسئله ای مثل مرتضی پاشایی و شنیدن چند نمونه از شعر های ترویج تحقیرشدگی قرار داده شده. پس از این نظر ک توضیح قبلی نداره نمیشه گف عجولانه س. اما واقعا عجولانه ب نظر میرسه ک من خودم مشکلش رو نمیدونم. ممکن مشکل از متن نباشه بلکه از اجرا باشه.

در مورد نحوه ی اجرا راستش این نحوه ی اجرا انتخاب خودمون بود. چون متن کمی سخت بود نیاز داریم ب تعبیر شما دیکته طوری اونو بیان کنیم تا ذهن مخاطب روی متن تمرکز داشته باشه. ینی قصدمون ساخت یه فضای این چنینی بوده ک حالا اگر اذیت کننده شده حتما از ضعف منه ک نتونستم این ایده رو درست اجرا کنم و اون فضا رو بسازم. و رو بعضی کلمات عمدا تاکید میشه ک برای ذهن مثل چراغ چشمک زن باشه ولی تو اونم ضعف داشتم بعضی از کلمات ک نیاز نبود روش تاکیید شده و حتی بعضی تاکید ها اگزجره شده قبول دارم

خیلی خیلی ممنون برای کامنت خوبتون برای نقد و برای قوت قلب:)
اسماعیل غنی زاده
۰۶ آبان ۱۰:۵۰
دستتون درد نکنه :)

پاسخ :

خواهش میکنیم :)
محمود بنائی
۰۶ آبان ۱۴:۱۷
یک موقعی توی بلاگم یک پست گذاشتم با عنوانِ خوب بنویسیم اما فکر میکنم خودم هیچوقت نتونستم درست اجراش کنم. خوشحالم که نویسنده هایی مثل شما هستن که هنوز برای نوشتن و حرف زدن چیزی در چنته دارن و مخاطب عام! از شنیدنش حس خوب میگیره.
اما برای نظر در مورد کارتون و نقدِ پاپِ ایرانی باید بگم که متاسفانه بعد از حداقل 20سال گوش دادن به موسیقی پاپ تنها تعریفی که از پاپ میدونم همون جمله یک خطیه که چند سال پیش توی گوگل سرچ کردم! 
ما(نه آهنگساز و ترانه سرا و خواننده و...)  موسیقی را بیشتر برای اون حس درونیش میخواهیم تا چیز دیگه و دقیقا موسیقی را با توجه به حس و حال اون لحظه مون گوش میدیم تا اون چیزی را که میخواهیم ازش بگیریم. در مورد شعر در موسیقی هم چند سال پیش کتاب پیوند شعر و موسیقی آوازی اثر استاد حسین دهلوی را خوندم که ترجیح میدم به همون معرفی اثر اکتفا کنم و اظهار فضل نکنم :) چون شما انقدر خوب و کامل جواب نظرات دوستان را دادید که جایی برای ما بی سواد ها توی این عرصه نمیمونه! 
فکر میکنم کار ادامه دار باشه، اگه بود از میکروفون دیگه ای استفاده کنید که نویز کمتری داره یا اصلا نداره :) ممنون که باعث میشید از دیدن ستاره های روشن بیان لبخند بزنیم. موفق باشید. 

پاسخ :

ممنون ک ما رو شنیدین. خیلی لطف داشتین

سعی میکنیم نویز و کم کنیم. خیلی ممنون باز هم:)
الکس وات
۰۶ آبان ۱۸:۳۸
البته منظور من نقد سازنده به اون مفهوم عامیانه نبود منتهی واژه ی دیگه ای برای تعریفش اون موقع به ذهنم خطور نکرد . نکته ای که اینجا نادیده گرفتی به نظرم این بود که من در تمام طول نظر اشاره کردم که کار شما نقد بود . و نقد بود . بعد در ادامه اومدم نظر خودم رو مبنی بر اینکه "بهتر می شد اگر" یک گام فراتر می رفت از این نقد مطرح کردم . یعنی من کار شما رو به عنوان نقد قبول کردم . بعد اومدم گفتم نقدی نبود که در کنارش چیزی عاید کسی یا لااقل من بشه ( نقد سازنده منظور این بود نه سازندگی در مورد موزیک ها یا شعر یا چیزی ، سازندگی شنونده ! ) 
یعنی کار شما کار خوبی هست ، نقد خوبی هست ، اما عالی نیست . متمایز و بدرد بخور به اون شکل نیست . درش نقطه ی عطف وجود نداره . جواب اون سوال که "خب این نقد قراره چیکار کنه؟" انگار خیلی گنگ و غیر شفاف هست برای من . 

و همه این ها بر میگرده باز به نقطه نظری که من دارم ، یعنی تماما ممکنه این صرفا نظر 2% از جامعه شنونده این پادکست باشه یا اینکه نظر اجتماع بیشتری باشه . اینطوری نیست که حالا حتما من نظر جامعی داشته باشم و نیاز به اصلاح در کار شما باشه . اختلاف نظر چیز طبیعی ای هست مخصوصا زمانی که مستقیم به سمت چیزی بخوای نشانه بگیری و در موردش حرف بزنی . 

اینجا باید خاطر نشان کنم من همیشه در مورد این موضوع نقد و نقد سازنده مشکل داشتم و دارم . امیدوارم حالا فرصتی پیش بیاد در آینده بشه در موردش بحث کرد . :))
با تشکر و ضمن عرض پوزش بابت نظرات بلند بالا ، البته اینارو میگم که کیفیت بره بالا سوء نیتی پشتش نیست :D

پاسخ :

گفتیم بحث و استدلال کنیم یه چیز یاد بگیریم دیگ روند طبیعیه راجب نظریات مختلفمون حرف میزنیم دیگ. اتفاقا من هیچ سونیتی برداشت نمیکنم و همیشه وقتی کاری انجام میدم منتظر نظرت هستم همیشه ام دمت گرم باشه:)
یوزف کا
۰۸ آبان ۱۸:۲۱
0) اول از همه خوشحالم که برگشتی و با چیزی از جنس نقد هم برگشتی. چند نکته ی کوچک به نظرم میرسه که گفتنش شاید بی فایده نباشه.

1) رویکرد کلی پادکست تو، متزلزل و گیجه؛ به رغم این که در وهله ی اول، به خوبی میشه متوجه موضع منتقد شد، اما شاید خود منتقد هنوز تکلیفش با خود روشن نیست. موسیقی پاپ همانطور که از نام و تعریفی که تو ازش ارایه دادی پیداست، قرار نیست موسیقی به معنای جدی و یا حتا لزوما نوآورانه باشه. پس اگر منتقد ما میخواد به اون حمله کنه، یا باید نفس پاپیولار بودن رو به پرسش بکشه یا در چارچوب قواعد یک کالای پاپیولار با اون رو به رو شه. در سرتاسر تحلیل، به نظر میاد که نقد متوجه نفس پاپیولاریتی یا عوامانه بودن این موسیقی هست، در صورتی که هر از چندی قیاس هایی با پاپ های جهانی میشه. واقعیت اینه که لارافابین و لئونارد کوهن و ... به عنوان یک موزیک جدی، نوآوری و نبوغ ویژه ندارند، اگرچه بی شک پاپ هایی درجه یک و دوست داشتنی اند -و قاعدتا نه همیشه!-. منتقد آیا میخواد پاپ بد بودن پاپ ایرانی را آماج قرار دهد یا پاپ بودن؟ این پرسشیه که هر منتقد محصولات عمومی فرهنگی از سینما تا موسیقی، با آن درگیره.

2) اگرچه در تعریف نانوشته ی موزیک پاپ، شعر یا لیریک نقش محوری دارن، اما موسیقی تمیز و سرپا، همیشه می تونه ضعف شعر رو بپوشونه. مثلا قطعه ی پرتقالی و خوش اقبال دسپاریتو، اگر به لیریک آن نگاه کنیم، کمترین ارزشی و اهمیتی در عبارات آن نخواهیم یافت، ولو با عینک لیبرتن و اروتیک بخوانیمش. اما موزیک و ملودی خوش ترکیب آن، قطعه را به شهرت جهانی رسانده.

3) درباره ی پاپ ایرانی حرف زدن، بدون رجوع به زیباشناسی و آسیب شناسی توامان پاپ پیش از انقلاب، قطعا ناقص و ناکارآ از آب در خواهد آمد. اتفاقات مهمی که در پاپ پیش از انقلاب رخ داد و تا دهه ها گوش مخاطبان ایرانی را تحت تاثیر قرار داده بود، عامل مهمی در پیدایش این پاپ مزخرف و بی سر و تهی شده که در زدن آن به خوبی عمل کردی -گرچه می شد و بلکه باید بجنل بودن آن را محکم تر از این ها زد-. سلبریتی های پاپ کنونی، از طریق فاصله گرفتن تعمدی با فضای ترانه و ملودی های پاپ قبل از انقلاب به این سطح از ابتذال و رقت انگیزی رسیده اند و در اینجا تامل و تحقیق و تحلیل جدی لازم است که چگونگی و چرایی این گسست را دقیق تر بفهمیم.

4) نکته ی بعدی در مورد فرم اجرات هست؛ این اجرا قطعا از ضعیف ترین اجراهایی بود که ازت شنیدم. خصلت خوب اجراها و همینطور قلم تو، «لحن» داشتن و بازی بازیگوشانه ات با تنالیته در حین اجرا بود. این اجرا گرچه برای خود هدفی تئوریک و تحلیلی را نشانه گرفته بود، اما هر نقد و تحلیلی، پیش از هر چیز خود یک اثر هنری ست. به تعبیری نقد یک اثر، ایجاد اثر هنری درباره ی یک اثر هنری دیگر است تا خصلت هنری بودن یا نبودن اثر نخست را به اتکای قدرت یبانگر هنری خود، برملا کند. این موضوع از نخستین نقدها که دیدرو درباب نقاشی نوشت تا منتقدان اروپایی معاصر دنبال شده؛ گرچه گرایش پاپیولار و آکادمی زده، کمابیش سنت نقد را نیز به انحطاط کشانده. بنابر همه ی این پرگویی ها، باید بگویم که هم اجرا و هم متنت باید زنده تر از این ها باشد. اتفاقا در مکالمات زنده و روزمره، آکسان ها و تاکیدات، مشخص تر هستند.

پ.ن: تلفظ درست نام منتقد روسی هم، «باختین» است؛ طوری تلفظ کردی که درست متوجه نشدم از چه کسی حرف میزنی :) 

پاسخ :

خیلی ممنونم. خیلی ممنون
پسر مشرقی
۱۰ آبان ۲۰:۱۴
واقعا یه کار حرفه ای بود. هرچند تنها نقد من به مدل خوانش ات بود. صدات خیلی خوبه و واقعا نشسته روی متن. اما اینکه راحت نبودی و تصنعی خوندیش یعنی خودخواسته سرعت خوندنت رو کم کردی. که به قول خودت به عمد هم بوده من رو نتونست متقاعد کنه.

مثال آوردن هاتونم که عالی بود و واقعا اگه نبود کار به شدت افت می کرد. در مورد خود متن هم با 99 درصدش موافقم. مثلا این تمپو های مسخره! برا من و سلیقه ی شخصیم شعر و ملودی خیلی مهمه. و از ملاک هاییه که متقاعدم می کنه یه موزیک پاپ رو بشنوم.

راستی در مورد کاور کردن یه سوال داشتم. مگه کاور کردن این نیست که یک موزیک رو با شعر و موسیقیش عینا بخونن. خب این کارا که فقط موسیقی رو کپی کردن. می شه اسمش رو کاور گذاشت؟

در مورد شعر و ترانه هم چیزی نگم بهتره... هرچند یکی از آرزوها و فانتزیام اینه که یه روز ترانه سرا بشم. امیدوارم اگه بهش رسیدم شعرام آب دوغ خیاری نباشه.

پاسخ :

نه نمیشه یه جور تیکه بود دیگ:))

مرسی کلی ازت
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان