توان رفتار منصفانه داشتن را از دست داده ام و پرم از عذاب وجدان. علت آنکه منزوی شده ام همین است. چیزى که از آدم ها میخوام همین است که بیخیال هرنوع رابطه نزدیک و صمیمانه باشند. بایستند تا خوب درکشان کنم. سعى کنم با آن ها دایره احساساتى که میشناسم را بزرگ تر کنم. بیشتر بفهمم و بیشتر یاد بگیرم و وقتى دیگر چیزى براى ارائه نداشتند ناخوداگاه همه چیز تمام شود.

غم عجیب غریبى توى دلم نشسته. احساس غربت میکنم...